Leesautobiografie Casper Ooteman 2E

Leesautobiografie van Casper Ooteman

In de eerste klas heb ik 'de doge-ring van Venetië' gelezen. Dit boek is geschreven door Thea Beckman. Dit heeft veel indruk op me gemaakt, omdat de emoties erg goed werden uitgedrukt. Dit zorgde ervoor dat er veel spanning, verbazing, teleurstelling en verdriet in voorkwam.

Het verhaal is vanaf het begin al goed opgezet, omdat Vader Gerolfus, de prior van het Sint-Maria klooster, de monniken uitkiest die naar Venetië gaan. Uiteindelijk kiest de prior voor Broeder Matthias en Thomas, een jonge monnik. Er was op dat moment natuurlijk veel teleurstelling bij een andere monnik, genaamd Peter, omdat hij natuurlijk ook wel naar Venetië wilde.

Broeder Matthias en Thomas moesten in Venetië een opdracht voltooien. Ze moesten relieken gaan kopen met weinig geld. Het was erg spannend of ze Venetië wel gingen halen en de opdracht daar konden voltooien.

Ook is er veel verbazing als ze in Venetië aankomen. Zoveel pracht en praal hebben ze nog nooit gezien.

Vedriet is er vooral bij Thomas. Hij vindt de doge-ring en dat voorspelt ongeluk. Daarom geeft iedereen in Venetië hem de schuld en daar wordt hij verdrietig van. Toch is hij ook verdrietig als ze de plaats verlaten.

Ik heb ook een boek gelezen dat ik helemaal niet leuk vond. Dat was 'de Kloof' van Jan Terlouw. Dit ging namelijk over een jongen die door een man de kloof in werd getrokken. Die man werd zelf ook meegesleurd en toen hadden ze erge ruzie. De man sloeg de jongen met een steen op zijn hoofd en de jongen ging bloeden en viel de kloof in. Dit vond ik dus helemaal niet leuk, want ik houd niet van boeken die heel spannend en naar zijn.


Meestal lees ik 's avonds of 's ochtends in bed. Ik lees ook als ik op een stoel zit, soms met een tafel ervoor. Als ik eenmaal lees, lees ik meestal wel meer dan een half uur. Maar ik lees niet vaak.

Ik kies mijn boeken vaak door middel van de flaptekst. Hierdoor beoordeel ik het boek en kies ik het wel of niet uit.


Ik kan het best overweg met stripverhalen, historische verhalen en komische boeken. Stripverhalen en komische boeken zijn namelijk vaak grappig, en daar houd ik wel van. Om die boeken kan ik dan ook erg lachen. Historische verhalen zijn meestal met iets meer actie, en zolang dat niet te veel is, vind ik dat prima.

Ik houd minder van avonturen-, misdaad- en oorlogsverhalen. Ook houd ik minder van probleemboeken.
Probleemboeken hebben namelijk meestal een dramatische afloop: daar kan ik niet tegen.
Avonturen-, misdaad- en oorlogsverhalen vind ik ook niet leuk, omdat in die boeken er bijvoorbeeld moorden worden gepleegd en er soms iets akeligs met de hoofd- of bijpersonen gebeurt.


Ik vind het moeilijk om leuke, grappige en avontuurlijke boeken te vinden. De boeken van Thea Beckman, Tonke Dragt en Imme Dros vind ik het leukst.